Blog

De Emmer

We kennen allemaal de uitdrukking ‘het was de druppel die de emmer deed overlopen’.

Waar zat die emmer dan al zo vol mee.

De meeste van ons weten dat aardig, meestal pas na die laatste druppel. Er zijn veel laagjes waar die emmer onbewust al mee gevuld is. Vaak lukt het alleen om met hulp van buitenaf inzicht te krijgen in de inhoud van jouw emmer.

Bij mensen met de kenmerken van Ad(h)d kan dat emmertje al net even anders gevuld zijn.

Het begint al met het eerste laagje, het zou maar zo kunnen zijn dat jij net iets gevoeliger bent voor prikkels, dat wil zeggen zintuigelijke prikkels.

Je hoort en ruikt dingen net wat sneller en scherper misschien, je ziet meer details en/of je hebt een heel goede helikopterview, je voelt dingen haarscherp aan en bent misschien wel heel gevoelig voor stofjes en structuren.

Daar kan je emmer dus al aardig vol mee zijn.

Dan komt er een laagje met hoe jij de dingen filtert en hoe jij met dat filteren communiceert, leert en denkt.

Zeg maar ‘hoe jij het leven doet’, met jouw karakter als uniek persoon. Hoe sta jij in het leven, wat vind jij belangrijk en wat zijn jouw persoonlijke kenmerken. Daar kun je aardig druk mee zijn.

Wat bij mij lang zo is geweest is dat ik mij ‘raar en anders’ voelde dan de meeste mensen om mij heen. Ik had het gevoel dat ik er niet tussen paste en kwam zo af en toe nog wel eens in botsing met de wereld om mij heen. Ik kreeg ook nog wel eens te horen dat  ‘ik niet zo druk moest doen’ en dat het allemaal wel wat minder mocht met mijn doen en laten. “Doe eens normaal, dan doe je al gek genoeg” en ik moest vooral mijn koppie niet boven het maaiveld uitsteken. Ook flapte ik er nog wel eens wat uit, de filter was even ‘niet werkzaam’ op die momenten, waardoor ik mensen onbedoeld kon kwetsen met mijn net iets te eerlijke uitlatingen.

Overigens kreeg ik vaak achteraf te horen dat ik ’toen wel gelijk had met wat ik had gezegd’. Tja, die gevoeligheid hè, die is lekker scherp afgesteld zeg maar.

Natuurlijk voelde dat niet altijd fijn en ik voelde me soms best eenzaam. Daardoor ging ik me aanpassen aan mijn omgeving, ik ging me gedragen zoals ik dacht dat hoorde en ‘normaal’ was. Puur om erbij te willen horen.

Ook al raakte ik mijn eigen zelf hier een beetje mee kwijt. Dit noemen we ‘gevolgschade’ en hier kan een behoorlijke laag van je emmer mee gevuld zijn.

Door alle bovengenoemde laagjes kan je innerlijk kompas en je zenuwstelsel behoorlijk van slag raken.

Met als resultaat dat je je onrustig, gehaast of juist verdoofd kan voelen. Je lichaam kan daardoor heel erg ‘aan’ zijn gaan staan of ‘de dimmer’ staat er net iets te veel op, waardoor er niet veel meer uit je handen komt. Je bent of een beetje hyper of juist een beetje, wat ze noemen, ‘dromerig’. In beide gevallen is het waarschijnlijk best vol in je hoofd geraakt en daarmee je emmer. Je zenuwstelsel is van slag en je komt in de ‘fight, flight of freeze’.

Vaak is het dan ook moeilijk om in contact met je lichaam te blijven en wordt voelen soms een uitdaging. Dit moeilijk kunnen of durven voelen wat er in je omgaat heeft weer als gevolg dat je daarmee ook je grenzen moeilijker kunt voelen of aangeven.

Hier kan zomaar een burn-out op de loer liggen omdat je maar door blijft gaan.

Iemand die (de kenmerken van) Ad(h)d heeft is om veel van deze laagjes van de emmer ook gevoeliger voor een burn-out.

Goed. Dan hebben we het nog niet eens gehad over het dagelijks leven, wat er zoal bij komt om te verwerken op een dag als vandaag. Je werk, studie, kinderen, sociale leven of relatie en wat je allemaal wel of niet moet van jezelf.

Al die laagjes opgeteld vullen dus aardig jouw emmer.

In onze coaching gaan we vooral met het laagje ‘gevolgschade’ aan de slag en we gaan jou weer laten inzien wat jij nou zelf zo belangrijk vindt in het leven. Juist zodat jij weer het leven kan gaan leiden waar jij blij van wordt. Ik kan je bijna wel garanderen dat je hoofd en je lichaam en daarmee je zenuwstelsel daarmee rust gaan ervaren.

Ik weet dit, omdat ik eigen ervaring spreek en de tools in handen heb om ook jou hiermee te helpen.

Je zult weer meer innerlijke rust en ruimte gaan ervaren. Je zenuwstelsel komt weer in balans.

Mijn emmer is natuurlijk ook gewoon gevuld, maar ik voel nu steeds beter en eerder wanneer hij vol begint te raken en heb dan mijn owh zo belangrijke hulpbronnen om in te zetten.

Een volle emmer versus ontspanning, door middel van hulpbronnen. Wat kies jij? Ga je mee op ontdekking?

 








De Vlinder…

Een man vindt een cocon van een vlinder en neemt deze mee naar zijn huis. Op een dag verschijnt er een kleine opening in de cocon. De man kijkt een paar uur toe hoe de vlinder worstelt om zich door de kleine opening naar buiten te werken.

Het lijkt erop dat het proces niet langer meer vooruit gaat. Het ziet er naar uit dat de vlinder zover gekomen is als hij kan en niet meer verder komt. Dus besluit de man de vlinder te helpen. Hij neemt een schaar en knipt de rest van de cocon open. De vlinder kan zich nu vrij eenvoudig losmaken.
Maar de vlinder heeft een gezwollen lichaam en verfrommelde vleugels. De man verwacht dat de vlinder elk moment zijn vleugels zal uitslaan en het lichaam daarmee ondersteunt. Maar dat gebeurt niet. De vlinder besteedt de rest van zijn leven aan rondkruipen met een gezwollen lichaam en verfrommelde vleugels. De vlinder is nooit in staat te vliegen.
Wat de man in al zijn goedheid niet begreep was dat de krappe cocon en de worsteling die nodig was om door de opening te kruipen, de manier was om de lichaamsvloeistof van de vlinder in de vleugels te pompen zodat de vlinder klaar zou zijn te vliegen als het de vrijheid had bereikt uit de cocon.
Soms zijn worstelingen exact wat we nodig hebben in het leven. Als we onszelf toe zouden staan zonder obstakels door het leven te gaan, zouden we invalide zijn. We zouden nooit zo sterk worden als wat we kunnen zijn.
We zouden nooit kunnen vliegen.

butterfly, insect, animal-142506.jpg